راهنمای انتخاب راکت تنیس؛ نکاتی که پیش از خرید راکت تنیس باید بدانید


تنیسفا: راکت‌های تنیس در انواع مختلفی تولید می‌شوند که این موضوع امر انتخاب راکت را برای بازیکنان تنیس دشوار می‌کند. راکت مناسب علاوه بر اینکه مانع بروز مصدومیت‌ می‌شود، به شما کمک می‌کند تا از قابلیت‌های خود حداکثر بهره را ببرید. اما پیدا کردن راکت مناسب از میان بیش از بیست برند تولیدکننده و صدها مدل متنوع کار آسانی نیست، به همین دلیل بهتر است قبل از خرید، با انواع راکت‌های تنیس و ویژگی‌های مختلف آن‌ها آشنا شوید.

در انتخاب راکت تنیس عوامل بسیاری موثر هستند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

۱. مهارت و سطح بازی بازیکن
۲. ویژگی‌های فیزیکی‌ بازیکن نظیر قد، وزن و جثه
۳. سبک بازی و نوع ضربات بازیکن

برای انتخاب راکت مناسب خود باید رابطه این عوامل را با مشخصات فنی راکت‌ها مانند وزن، مساحت صفحه راکت، نقطه‌ی تعادل، الگوی زه‌کشی و … بدانیم. این مشخصات معمولا بر روی بدنه راکت درج می‌شوند که در ادامه این مطلب هر یک از آن‌ها را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

دسته‌بندی کلی راکت‌های تنیس؛ قدرتی، کنترلی و تعادلی

راکت‌های تنیس به طور کلی به سه دسته «قدرتی»، «کنترلی» و «تعادلی» تقسیم می‌شوند. بر اساس یک اصل کلی، میزان قدرت و کنترل در راکت‌های تنیس «معمولا» با هم رابطه معکوس دارند؛ بدین معنی که هر چه قدرت یک راکت بیشتر باشد، کنترل آن کمتر و هر چه کنترل یک راکت بیشتر باشد قدرت آن کمتر خواهد بود.

راکت تنیس

 راکت‌ قدرتی به بازیکن اجازه می‌دهد تا با صرف انرژی کمتر ضربه قوی‌تری به توپ بزند، اما این ویژگی ‌در عین حال باعث می‌شود که بازیکن کنترل کمتری بر روی ضربات خود داشته باشد. راکت‌های قدرتی بیشتر مناسب افراد تازه‌کار هستند که از تکنیک و قدرت کافی برای اجرای ضربات خود بهره نمی‌برند و به کمک راکت برای ایجاد نیروی لازم نیاز دارند. در مقابل، راکت‌ کنترلی قدرت کمتری تولید می‌کند اما این ویژگی سبب می‌شود بازیکن ضربات خود را با دقت و کنترل بیشتری اجرا کند. از آنجاکه راکت‌های کنترلی بیشتر مناسب بازیکنان حرفه‌ای می‌باشند به آن‌ها راکت‌های «حرفه‌ای» نیز گفته می‌شود.

اما اگر راکتی ترکیبی از ویژگی‌های دو گروه قبلی را ارائه دهد، در دسته راکت‌های تعادلی و یا تویینر (Tweener) جای می‌گیرد. راکت‌های تعادلی، مناسب افرادی هستند که به تازگی به ورزش تنیس روی‌ آورده‌اند و یا به صورت تفریحی و آماتور بازی می‌کنند.

قسمت‌های مختلف راکت تنیس

قسمت‌های مختلف راکت تنیس

جنس راکت تنیس

در گذشته و برای مدتی طولانی راکت‌های تنیس از چوب ساخته می‌شدند. اما با پیشرفت تکنولوژی، مواد سبک‌تر مانند استیل، آلومینیوم، گرافیت و تیتانیوم به تدریج جایگزین چوب در ساخت راکت شدند. در حال حاضر اکثر راکت‌های موجود در بازار از جنس گرافیت (الیاف کربن) ساخته می‌شوند. راکت‌های گرافیتی مقاوم و سبک‌ هستند و ارتعاش ناشی از ضربه را به خوبی جذب می‌کنند. استفاده از راکت‌های آلومینیومی پیش از راکت‌های گرافیتی رواج یافت، ولی به دلیل خاصیت ارتجاعی آلومینیوم که سبب کنترل پایین راکت می‌شود، این‌ راکت‌ها هیچ‌گاه در بین بازیکنان حرفه‌ای محبوبیت پیدا نکردند. راکت‌های آلومینیومی در جذب ارتعاش ناشی از ضربه نیز به خوبی راکت‌های گرافیتی عمل نمی‌کنند که این مسئله در استفاده مداوم می‌تواند منجر به مصدومیت شود. با این حال راکت‌های آلومینیومی هم‌چنان به علت قیمت ارزان‌ و استحکام بالا، ‌انتخاب مناسبی برای افراد تازه‌کار و کسانی‌که به صورت تفریحی بازی می‌کنند، به حساب می‌آیند.

اندازه صفحه راکت تنیس (Head Size)

سر و یا صفحه راکت به محدوده بیضی شکلی که شبکه‌ی زه‌ها را در خود جای داده است، اطلاق می‌شود. مساحت صفحه راکت با واحد اینچ مربع (.sq. in) یا سانتی‌متر مربع (cm2) اندازه‌گیری می‌گردد. اندازه‌ی سر راکت معمولا (اما نه همیشه) با سطح بازی بازیکنان رابطه مستقیم دارد؛ بدین معنی که راکت‌های با سایز صفحه بزرگ (عموما بیش از ۱۰۵ اینچ مربع) برای بازیکنان مبتدی و مسن و راکت‌های با اندازه‌های متوسط و کوچک برای تمامی سطوح (مبتدی، نیمه‌حرفه‌ای و حرفه‌ای) مناسب هستند. راکت‌های با سایز صفحه کوچک امروزه کم‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرند. صفحه‌ی بزرگ‌تر، ناحیه‌ی وسیع‌تری را برای ضربه زدن در اختیار بازیکن قرار می‌دهد. این ویژگی به بازیکنان مبتدی که زمان‌بندی (تایمینگ) خوبی ندارند، کمک می‌کند تا ضربات خود را بهتر اجرا کنند و مهارت خود را به تدریج بهبود ببخشند. صفحه بزرگ‌تر هم‌چنین قدرت بیشتری تولید می‌کند که این به معنای کنترل کمتر خواهد بود.

طول راکت تنیس (Racquet Length)

طول راکت عبارت است از فاصله سر تا انتهای دسته آن که با واحدهای سانتی‌متر و یا اینچ بیان می‌گردد. راکت‌های بزرگسالان قانونا می‌توانند بین ۲۷ تا ۲۹ اینچ (۶۸.۸ تا ۷۳.۷ سانتی‌متر) طول داشته باشند، اما طول اغلب راکت‌های موجود در بازار ۲۷ اینچ است. طول بیشتر سبب افزایش قدرت راکت می‌شود و امکان دسترسی به توپ‌های دورتر را فراهم می‌کند. راکت‌های بلندتر برای اینکه قابل استفاده باشند باید از نمونه‌های مشابه خود که از طول استاندارد بهره می‌برند، سبک‌تر باشند.

ضخامت فریم راکت تنیس (Racquet Beam)

ضخامت فریم راکت با میزان استحکام بدنه راکت رابطه مستقیم و با میزان انعطاف‌پذیری آن رابطه معکوس دارد؛ ضخامت بیشتر بدنه راکت استحکام آن را افزایش می‌دهد که این یعنی راکت هنگام برخورد با توپ به میزان کمتری دفرمه می‌شود. دفرمه شدن بدنه راکت باعث اتلاف انرژی ضربه می‌گردد، بنابراین راکت‌هایی که فریم ضخیم‌تری دارند (به دلیل انعطاف کمتر) قدرت بیشتری تولید می‌کنند. راکت‌های کنترلی به طور معمول کمتر از ۲۲ میلی‌متر و راکت‌های قدرتی بیش از ۲۸ میلی‌متر ضخامت دارند. راکت‌های تعادلی نیز دارای ضخامتی بین ۲۳ تا ۲۷ میلی‌تر هستند. به افراد مبتدی توصیه می‌شود راکتی با ضخامت حداقل ۲۲ میلی‌متر انتخاب کنند.

وزن راکت تنیس (Racquet Weight)

وزن راکت مهم‌ترین و ملموس‌ترین فاکتور در انتخاب راکت است. به طور کلی می‌توان گفت که هر چه راکت سنگین‌تر باشد، قدرت بیشتر و ثبات بالاتری دارد و شوک (لرزش) کمتری را به هنگام ضربه به دست بازیکن منتقل می‌کند. در مقابل، راکت سبک‌تر قابلیت مانور بیشتری دارد و بازیکن می‌تواند آن را راحت‌تر و با سرعت بیشتری به حرکت دربیاورد. از همین رو می‌توان گفت که وزن راکت نیز همانند اندازه‌ی سر راکت، با سطح و مهارت یک بازیکن رابطه مستقیم دارد؛ بازیکنان مبتدی بهتر است با راکت‌های سبک بازی کنند، چرا‌که می‌توانند بدون صرف نیروی زیاد ضربات خود را اجرا کنند. راکت‌های با وزن متوسط و سنگین بیشتر مناسب بازیکنان نیمه‌حرفه‌ای و حرفه‌ای می‌باشند که قدرت کافی برای به حرکت درآوردن راکت را دارند.

علاوه بر سطح بازی، جثه و توانمندی فیزیکی بازیکن نیز در انتخاب وزن راکت موثر است. به طور معمول آقایان و افرادی که جثه بزرگ‌تری دارند از راکت‌های سنگین‌تر و خانم‌ها و افرادی که جثه کوچک‌تری دارند از راکت‌های سبک‌تر استفاده می‌کنند. توصیه می‌شود آقایان برای شروع راکتی با وزن بین ۲۸۰ تا ۳۱۰ و خانم‌ها راکتی با وزن بین ۲۵۵ تا ۲۸۵ گرم انتخاب کنند.

وزن راکت تنیس

اما فاکتور وزن را همیشه باید در ارتباط با چگونگی توزیع آن در قسمت‌های مختلف راکت در نظر گرفت. در قسمت بعد به این موضوع خواهیم پرداخت.

تعادل یا بالانس راکت تنیس (Racquet Balance)

بالانس راکت به ما نشان می‌دهد که وزن راکت در کدام قسمت آن متمرکز شده است. اگر انباشت جرم راکت در قسمت بالایی آن واقع شده باشد، راکت را اصطلاحا «سر سنگین» و اگر در دسته‌ یا پایین آن باشد، «سر سبک» می‌نامیم. در صورتی‌که وزن راکت به طور یک‌نواخت در کل آن توزیع شده باشد راکت «تعادلی» نامیده می‌شود.

نکته: توجه داشته باشد که گرچه ما از عبارات سر سنگین و سر سبک برای دسته‌بندی راکت‌ها استفاده می‌کنیم، اما این لزوما به معنای آن نیست که یک نیمه راکت از نیمه دیگر آن سنگین‌تر و یا سبک‌تر است. چگونگی توزیع جرم و فاصله آن از مرکز ثقل راکت نیز در بالانس راکت موثر هستند.

نقطه‌ی تعادل (Balance Point)

نقطه‌ی تعادل یا مرکز ثقل، نقطه‌ای در امتداد طول راکت است که اگر راکت را در محل آن بر روی تکیه‌گاهی باریک قرار دهیم، در وضعیتی متعادل قرار می‌گیرد.

بالانس راکت تنیس

عددی که بر روی راکت‌های تنیس تحت عنوان «بالانس» درج می‌شود در حقیقت بیانگر فاصله «نقطه تعادل» (Balance Point) از وسط طول راکت (نقطه میانی راکت) می‌باشد. نقطه‌ی تعادل را با واحدهای سانتی‌متر، میلی‌متر، اینچ و در اغلب اوقات با واحد پوینت (معادل ۱/۸ اینچ) مشخص می‌کنند.

بالانس راکت تنیس

راکت تعادلی (Even Balanced Racquets)

همانطور که پیش‌تر عنوان شد راکت‌های تنیس به طور معمول ۲۷ اینچ طول دارند. حال اگر نقطه‌ی تعادل یک راکت دقیقا در وسط طول آن قرار داشته باشد (یعنی در فاصله‌ی ۱۳.۵ اینچی از سر و یا دسته)، بالانس آن «تعادلی» خواهد بود که به صورت Balance: 0 pts EB نشان داده می‌شود.

راکت سر سنگین (Head Heavy Racquets)

در راکت سرسنگین انباشت جرم در ناحیه بالایی آن بیشتر است که این به معنای نزدیک‌تر شدن «نقطه‌ی تعادل» به سر راکت می‌باشد. سرسنگین بودن راکت با استفاده از علامت اختصاری HH (حروف اول Head Heavy) نشان داده می‌شود. به یاد داشته باشید که مبنای محاسبه‌ی نقطه‌ی تعادل، وسط طول راکت (تقطه میانی) می‌باشد. به عنوان مثال بالانس ۸ pts HH در یک راکت، به معنای آن است که نقطه‌ی تعادل از وسط راکت به اندازه ۸ پوینت (معادل ۸*۱.۸= یک اینچ) در جهت سر راکت جابه‌جا شده است. به عبارت دقیق‌تر، مرکز تعادل این راکت در فاصله ۱۴.۵ اینچی از انتهای دسته راکت قرار دارد.

جرم بیشتر در ناحیه سر راکت برابر است با قدرت بیشتر. بنابراین راکت‌های سر سنگین قدرت بیشتری تولید می‌کنند و همانطور که پیش‌تر توضیح داده شد افزایش قدرت معمولا با کاهش کنترل همراه خواهد بود که این موضوع در مورد راکت‌های سر سنگین نیز صدق می‌کند. افراد مبتدی و بازیکنانی که از جثه کوچکی برخوردار هستند معمولا از راکت‌های سرسنگین استفاده می‌کنند. باید توجه داشت که استفاده مداوم از راکت‌های سرسنگین می‌تواند منجر به برور عارضه سندرم آرنج تنیس‌بازان و یا سایر مصدومیت‌های مزمن در ناحیه آرنج و دست شود. به همین دلیل تنیس‌بازان حرفه‌ای کمتر از این راکت‌ها استفاده می‌کنند.

راکت سر سبک (Head Light Racquets)

در راکت سر سبک انباشت جرم در ناحیه پایینی آن بیشتر است که این به معنای نزدیک‌تر شدن «نقطه‌ی تعادل» به دسته راکت می‌باشد. سر سبک بودن راکت را با علامت اختصاری HL (حروف اول Head Light) مشخص می‌کنند. به عنوان مثال در راکتی که دارای بالانس ۴ PTS HL است، نقطه‌ی تعادل به اندازه ۴ پوینت (معادل ۴*۱.۸= ۱/۲ اینچ) از نقطه میانی راکت فاصله دارد که این جابه‌جایی در جهت دسته راکت صورت گرفته است. به عبارت دیگر، نقطه‌ی تعادل این راکت در فاصله ۱۳ اینچی از انتهای دسته‌ی راکت قرار دارد.

راکت‌های سر سبک به نسبت راکت‌های سر سنگین قدرت کمتری تولید می‌کنند. اما در عوض کنترلی بیشتر دارند قدرت مانور بیشتری را برای بازیکن مهیا می‌کتد. بازیکنان حرفه‌ای که خود قادر به ایجاد قدرت کافی هستند معمولا از راکت‌های سر سبک بهره می‌برند.

راکت سر سنگین و سر سبک

وزن سویینگ (Swing Weight)

وزن سویینگ (Swing Weight) عددی است که بین صفر تا ۱۰۰۰ اندازه‌گیری می‌شود. این عدد را تنها در صنعت راکت‌سازی خواهید دید و در جای دیگر کاربرد ندارد. به زبان ساده، هرچه عدد وزن سویینگ بالاتر باشد، سویینگ کردن با آن سخت‌تر خواهد بود و هر چه وزن سویینگ کمتر باشد بازیکن راحت‌تر می‌تواند راکت خود را به حرکت درآورد.

در ۹۹ درصد راکت‌های امروزی، وزن سویینگ بین اعداد ۲۸۰ و ۳۵۰ قرار دارد. وزن سویینگ پایین‌تر، بازیکن را قادر می‌سازد تا هنگام ضربه زدن  سرعت سر راکت را راحت‌تر افزایش دهد. وزن سویینگ بالاتر قدرت بیشتری را نیز برای بازیکن مهیا می‌کند. اگر راکتی را انتخاب کنید که عدد وزن سویینگ آن بین این دو عدد باشد، هر دو مزیت را در اختیار خواهید داشت.

وزن سویینگ راکت تنیس

سختی بدنه راکت تنیس (Racquet Stiffness)

سختی راکت تنیس بین صفر تا ۱۰۰ اندازه‌گیری می‌شود. اغلب راکت‌های تنیس دارای سختی بین ۲۸۰ تا ۳۵۰ می‌باشند. میزان سختی راکت به ما می‌گوید که راکت هنگام برخورد با توپ چه مقدار از خود انعطاف نشان می‌دهد. همانطور که در قسمت ضخامت راکت عنوان شد، هر چه راکت هنگام برخورد با توپ بیشتر دفرمه شود، انرژی ضربه به میزان بیشتری هدر می‌رود که این موضوع کم‌شدن قدرت راکت را در پی خواهد داشت. در مقابل، سختی بیشتر بدنه راکت سبب کاهش میزان انعطاف‌پذیری آن و افزایش قدرت راکت می‌شود که این برابر با کنترل کمتر خواهد بود. علاوه بر موارد بالا، راکت‌های سخت هنگام ضربه زدن شوک و لرزش بیشتری را به مچ، آرنج و شانه بازیکن منتقل می‌کنند که این در دراز مدت می‌تواند منجر به آسیب‌دیدگی شود.

میزان سختی بدنه راکت تنیس

انواع زه راکت تنیس (Racquet Strings)

صنعت تولید زه راکت تنیس در دهه‌های اخیر پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کرده است. امروزه زه‌‌ها در جنس‌ها و قطرهای مختلفی تولید و به بازار عرضه می‌شوند که ویژگی‌های متفاوت هر کدام برای سلیقه و سبکی خاص از بازی مناسب هستند. زه‌ها بر حسب قطر از شماره‌ ۱۵ (ضخیم‌ترین) تا شماره ۱۹ (نازک‌ترین) تقسیم‌بندی می‌شوند. شماره‌های میانی نیز با حرف L که نشان‌دهنده کلمه Light (به معنای سبک) می‌باشد، مشخص می‌گردند. در جدول زیر شماره‌های مختلف زه به همراه معادل آن‌ها به میلی‌متر درج شده‌ است.

شماره زهبر حسب میلیمترشماره زهبر حسب میلیمتر
۱۵=۱٫۴۱-۱٫۴۹۱۷=۱٫۲۰-۱٫۲۴
۱۵L=۱٫۳۴-۱٫۴۰۱۷L=۱٫۱۶-۱٫۲۰
۱۶=۱٫۲۶-۱٫۳۳۱۸=۱٫۱۰-۱٫۱۶
۱۶L=۱٫۲۲-۱٫۲۶۱۹=۱٫۰۰-۱٫۱۰

هر چه زه نازک‌تر باشد، میزان درگیری آن با توپ بیشتر می‌شود که این موضوع علاوه بر اینکه به بازیکن اجازه می‌دهد کنترل بهتری بر روی ضربه خود داشته باشد، به تولید اسپین بیشتر نیز کمک می‌کند. اما نکته منفی در مورد زه‌های با ضخامت کم، عمر کوتاه آن‌ها می‌باشد. در واقع هر چه زه ضخامت کمتری داشته باشد به همان نسبت عمر کوتاه‌تری نیز خواهد داشت.

زه‌ها از نظر جنس به انواع زیر تقسیم می‌شوند:

نایلون: زه‌های نایلون معمولا از یک هسته یک‌پارچه و یک یا دو لایه رویی ساخته می‌شوند. این زه‌ها به رغم قیمت پایین از دوام بالایی برخوردارند و کشش (Tension) خود را در طول زمان به خوبی حفظ می‌کنند. زه‌های نایلون اما بسیار خشک هستند و در جذب شوک ناشی از ضربه خوب عمل نمی‌کنند. زه‌های نایلون با نام «گات مصنوعی» نیز شناخته می‌شوند.

پلی‌اورتان/نایلون مولتی‌فیلامان: بهترین نوع زه‌های مصنوعی به حساب می‌آیند و ترکیب فوق‌العاده‌ای از کنترل و قدرت را ارائه می‌دهند. بر خلاف زه‌های نایلونی که یک هسته مرکزی دارند، زه‌های مولتی‌فیلامان از درهم‌تنیده‌شدن صدها یا هزاران الیاف که به وسیله رزین پولی‌اورتان به صورت یک‌پارچه درآمده‌اند، ساخته می‌شوند. زه‌های مولتی فیلامان از زه‌های نایلونی گران‌ترند و برای بازیکنانی که به دنبال کنترل بیشتر هستند، گزینه مناسبی محسوب می‌شوند.

 گات یا روده طبیعی: این‌ زه‌ها از روده گاو درست می‌شوند و در گذشته انتخاب اول اکثر بازیکنان حرفه‌ای تنیس بودند. اما امروزه به صورت ترکیبی با زه‌های پلی‌استر استفاده می‌شوند بدین صورت که زه‌ ردیف‌های اصلی از جنس پلی‌استر و ردیف‌های فرعی از جنس روده کشیده می‌شود. زه‌های گات برای افرادی که در ناحیه دست و آرنج دچار مصدومیت هستند، انتخاب مناسبی می‌باشد. باید در نظر داشت که این زه‌ها از دوام بالایی برخوردار نیستند و با اینکه بعضی انواع آن‌ها از لایه‌های محافظ نیز برخوردارند، هنگام قرار گرفتن در معرض رطوبت، کشش خود را از دست می‌دهند.

پلی‌استر: این زه‌ها قدرت راکت را کم می‌کنند و به همین خاطر بیشتر توسط تنیس‌بازان حرفه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند. چراکه می‌توانند بدون نگرانی از به خارج رفتن ضربات خود با تمام قدرت به توپ ضربه بزنند. زه‌های پلی‌استر نیز به سرعت کشش خود را از دست می‌دهند که این بزرگترین نقطه ضعف آن‌ها به حساب می‌آید.

الگوی زه (String Pattern)

الگوی زه در راکت تنیس با دو عدد بیان می‌شود که این اعداد بیان‌گر تعداد ردیف‌ زه‌های اصلی (Main) و فرعی (Cross) می‌باشند. در میان الگوهای مختلفی که در راکت‌های امروزی مورد استفاده قرار می‌گیرد، الگوهای ۱۶X۱۹ و ۱۸X۲۰ متداول‌تر از بقیه هستند. عدد اول از سمت چپ (اعداد ۱۶ و ۱۸ در دو الگوی ذکر شده) تعداد ردیف‌ زه‌های اصلی را که در امتداد طول راکت کشیده شده‌اند، نشان می‌دهد و عدد دیگر (اعداد ۱۹ و ۲۰ در دو الگوی ذکر شده) نشان‌گر تعداد ردیف‌ زه‌های فرعی است که در امتداد عرض راکت کشیده شده‌اند.

الگوی زه‌ به دو نوع باز (Open Pattern) و بسته/متراکم (Closed Pattern) تقسیم می‌شود. هر چه تعداد ردیف‌های اصلی و فرعی بیشتر باشد، الگوی زه، متراکم‌تر (بسته‌تر) و هر چه تعداد ردیف‌ها کمتر باشد الگوی زه، بازتر خواهد بود. الگوی باز سبب افزایش خاصیت ارتجاعی شبکه زه‌ها  می‌گردد که این موضوع افزایش قدرت راکت را در پی خواهد داشت. در مقابل، الگوی بسته سبب سفت‌تر شدن شبکه زه‌ها و کاهش خاصیت ارتجاعی آن می‌شود که این ویژگی قدرت راکت را کم و کنترل آن را بیشتر می‌کند.

در الگوی باز، زه‌ها به دلیل فاصله بیشترشان از یک‌دیگر، درگیری بیشتری با توپ پیدا می‌کنند، که این ویژگی به ایجاد چرخش (Spin) بیشتر بر روی توپ کمک می‌کند. بنابراین بازیکنانی که از انتهای زمین (‌Baseline) و با تاپ‌اسپن زیاد بازی می‌کنند معمولا از الگو‌ی باز استفاده می‌کنند. به یاد داشته باشید که در راکت‌هایی که الگوی باز دارند، زه‌ها به دلیل حرکت‌ آزادانه‌تر و سایش بیشتر، عمر کوتاه‌تری نیز خواهند داشت.

الگوی زهکشی راکت تنیس

کشش زه (String Tension)

زه راکت با استفاده از دستگاه مخصوص زه‌کشی و با کشش و یا «تنشن» مشخصی بر روی راکت کشیده می‌شود. میزان کشش زه با واحدهای پوند و یا کیلوگرم بیان می‌گردد. معمولا زه راکت با «تنشن» بین ۵۵ تا ۶۵ پوند کشیده می‌شود. هر چه این عدد کمتر باشد، شبکه زه‌ها خاصیت ارتجاعی بیشتری خواهد داشت و هنگام برخورد با توپ نیروی بیشتری را به توپ بر می‌گرداند. در مقابل، هر چه زه راکت سفت‌تر (تنشن بالاتر) باشد، شبکه زه‌ها خاصیت ارتجاعی کمتری خواهد داشت که این یعنی بازیکن می‌تواند کنترل بیشتری بر روی ضربه خود داشته باشد. در اینجا نیز مانند موارد پیشین دو عامل قدرت و کنترل در مقابل هم قرار دارد. بازه تنشن مناسب هر راکت بر روی بدنه آن نوشته شده است. برای انتخاب تنشن مناسب بهتر است حد وسط را در نظر گرفت تا به ترکیبی مناسب از قدرت و کنترل دست یافت.

گریپ راکت تنیس (Racquet Grip)

 گریپ یا دسته راکت قسمتی است که نواری لاستیکی به دور آن پیچیده شده و ما در محل آن راکت را به دست می‌گیریم. راکت‌های تنیس با سایز‌های مختلف گریپ تولید می‌شوند تا برای هر اندازه دستی مناسب باشند. گریپ مناسب به بازیکن کمک می‌کند تا هنگام اجرای ضربات به راحتی کنترل راکت را دست داشته باشد. گریپی که برای دست کوچک باشد، بازیکن را مجبور می‌کند تا برای جلوگیری از چرخش راکت در دست، انگشتان خود را محکم‌تر بفشارد که این مسئله خستگی زودهنگام عضلات را در پی خواهد داشت و در درازمدت می‌تواند منجر به بروز عارضه آرنج تنیس‌بازان (Tennis Elbow) شود. از سوی دیگر، گریپی که برای دست بزرگ باشد به نیروی بیشتری برای ثابت نگه داشتن راکت در دست نیاز دارد و تغییر گریپ را در حین بازی دشوار می‌کند. گریپ بزرگ هم‌چنین اجرای کامل ضربات سرویس و اسمش را دشوار می‌سازد و در درازمدت می‌تواند سبب بروز مصدومیت شود.

توجه: شماره گریپ را نباید با نوع گریپی که با آن راکت را به دست می‌گیریم اشتباه گرفت. برای زدن ضربات مختلف (فورهند، سرویس و …) از گریپ‌های مختلفی (کانتیننتال، ایسترن، وسترن) استفاده می‌شود که در مطلبی جدا‌گانه به آن خواهیم پرداخت.

سایز گریپ راکت در حقیقت بیانگر اندازه محیط دسته راکت می‌باشد که از صفر تا شش شماره‌گذاری می‌گردد. شماره گریپ مناسب برای خانم‌ها معمولا ۲ (و یا کمتر) و برای آقایان ۳ (و یا بیشتر) در نظر گرفته می‌شود. در جدول زیر شماره‌های مختلف گریپ را بر حسب اینچ و میلی‌متر ملاحظه می‌کنید. توجه داشته باشید که بین هر شماره گریپ حدود ۳ میلی‌متر اختلاف است.

بر حسب اینچ (سیستم آمریکایی)شماره گریپ (سیستم اروپایی)بر حسب میلی‌متر
۴۰۱۰۰-۱۰۳
۴-۱/۸۱۱۰۳-۱۰۶
۴-۱/۴۲۱۰۶-۱۱۰
۴-۳/۸۳۱۱۰-۱۱۳
۴-۱/۲۴۱۱۳-۱۱۸
۴-۵/۸۵۱۱۸-۱۲۰
۴-۳/۴۶۱۲۰-۱۲۳

اندازه‌گیری گریپ راکت

برای پیدا کردن سایز گریپ مناسب روش‌های متفاوتی وجود دارد که ساده‌ترین آن استفاده از خط‌کش می‌باشد. برای این کار کافی است فاصله خط پایینی کف دست خود را تا نوک انگشت حلقه اندازه بگیرید و سپس شماره گریپ خود را بر اساس جدول بالا پیدا کنید. در صورتی‌که اندازه گریپ شما بین دو شماره گریپ قرار دارد، شماره کوچک‌تر را انتخاب کنید، چرا که پس از بستن «اور گریپ» حدود ۱.۵ میلی‌متر به سایز گریپ راکت شما اضافه خواهد شد، اما اگر گریپ راکت برای دست شما بزرگ باشد راه آسانی برای کم کردن آن وجود نخواهد داشت.

اندازه‌گیری گریپ راکت تنیس

راه دیگر این است که راکت را با استفاده از گریپ ایسترن به دست بگیرید. برای این کار کافی است دست خود را بر روی صفحه راکت گذاشته و به سمت دسته راکت حرکت دهید. سپس همانند تصویر زیر انگشت اشاره دست مخالف خود را در فضای ایجاد شده بین انگشتان و کف دست قرار دهید. اگر گریپ راکت برای شما مناسب باشد، این فضا باید دقیقا اندازه انگشت‌تان باشد، اگر فضا کافی نباشد، به این معناست که گریپ برای شما کوچک و اگر بیش از حد لازم باشد، گریپ برای شما بزرگ است.

اندازه‌گیری گریپ راکت تنیس

اندازه‌گیری گریپ راکت تنیس

 

[تعداد: 1    میانگین: 5/5]

معرفی مسابقات تنیس مسترز شانگهای ۲۰۱۸


تنیسفا:رقابت‌های تنیس مسترز شانگهای ۲۰۱۸ از تاریخ ۱۵ مهر ماه به مدت یک هفته در کشور چین برگزار می‌گردد.

مسابقات تنیس شانگهای، هشتمین تورنمنت مسترز ۱۰۰۰ امتیازی فصل و تنها تورنمنت مسترزی است که خارج از قاره اروپا و آمریکای شمالی برگزار می‌شود. مسترز شانگهای همه ساله در اوایل مهر ماه در مجموعه تنیس چیژانگ و در دو بخش انفرادی و دونفره مردان انجام می‌گیرد. این مسابقات بر روی زمین‌های هارد از نوع DecoTurf بازی می‌شود.

قهرمانی نیکولای داویدنکو در اولین دوره از مسابقات (سال ۲۰۰۹) با شکست نادال در فینال

 مجموعه ورزشی «چی ژانگ فارست اسپرتس» در منطقه مین‌هانگ (جنوب شهر شانگهای) میزبانی از مسابقات مسترز شانگهای را به عهده دارد. این مجموعه دارای ۲۵ زمین تنیس شامل ۳ زمین اصلی با نام‌های زمین مرکزی، زمین گرند استند ۲ و زمین شماره ۳ است. استادیوم مرکزی مسابقات که سقف متحرک آن با الهام از گل ماگنولیا (گل شهر شانگهای) از ۸ قسمت تشکیل شده، ۱۵۰۰۰ نفر گنجایش دارد و ۷ـمین استادیوم بزرگ تنیس دنیا به حساب می‌آید.

نمایی از استادیوم مرکزی مسترز شانگهای

تاریخچه

در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸، مجموعه چی‌‌ژانگ، میزبانی از رقابت‌های فینال تور جهانی تنیس مردان را که در آن زمان با نام «مسترز کاپ» شناخته می‌شد، بر عهده داشت. اما در سال ۲۰۰۹ و همزمان با انتقال مسابقات مسترز کاپ به شهر لندن، فدارسیون تنیس چین با همکاری اتحادیه تنیس‌بازان حرفه‌ای “ATP” و با هدف توسعه تنیس در کشور چین و قاره آسیا، تورنمنت مسترز شانگهای را راه‌اندازی کرد تا قاره آسیا هم‌چنان سهمی از تورنمنت‌های بزرگ تنیس داشته باشد.

در اولین دوره این مسابقات، نیکولای داویدنکوی روس با شکست نادال به عنوان قهرمانی دست یافت و در دو دوره بعدی، جام قهرمانی این رقابت‌ها به اندی ماری بریتانیایی رسید. از سال ۲۰۱۲ سلطه نواک جوکوویچ بر مسترز شانگهای آغاز شد و وی توانست در سه دوره‌ی مسابقات (۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۵) عنوان قهرمانی را به خود اختصاص دهد. در سال ۲۰۱۴ اما نوبت راجر فدرر بود تا قهرمانی در تنها مسترز قاره کهن را به نام خود ثبت کند. در سال ۲۰۱۶ اندی ماری که از آخرین قهرمانی‌اش در شانگهای ۵ سال می‌گذشت با شکست روبرتو باتیستا آخوت، سومین عنوان خود را به دست آورد تا به همراه جوکوویچ، پرافتخارترین بازیکن این مسابقات لقب بگیرد. سال گذشته نیز راجر فدرر سوییسی موفق شد با شکست رقیب دیرینه خود رافائل نادال اسپانیایی، برای دومین بار فاتح مسترز شانگهای شود.

تقسیم امتیازات و جوایز نقدی تنیس مسترز شانگهای ۲۰۱۸

ردهقهرماننایب‌قهرماننیمه‌نهایییک‌چهارم نهاییسومدوماول
انفرادی مردان۱۰۰۰۶۰۰۳۶۰۱۸۰۹۰۴۵۱۰
دونفره مردان۰

 

ردهقهرماننایب‌قهرماننیمه‌نهایییک‌چهارم نهاییدور سومدور دومدور اول
انفرادی$۱,۳۶۰,۶۵۰$۶۶۷,۱۱۵$۳۳۵,۷۵۰$۱۷۰,۷۲۵$۸۸,۶۵۵$۴۶,۷۴۵$۲۵,۲۳۵
دونفره$۴۲۱,۳۴۰$۲۰۶,۲۸۰$۱۰۳,۴۷۰$۵۳,۱۱۰$۲۷,۴۵۰$۱۴,۴۸۰

رکوردها

بیشترین تعداد قهرمانی: اندی ماری و نواک جوکوویچ با ۳ قهرمانی
بیشترین حضور در فینال: اندی ماری با ۴ حضور
بیشترین تعداد قهرمانی پی‌در‌پی: اندی ماری و نواک جوکوویچ با ۲ قهرمانی
بیشترین تعداد پیروزی متوالی در مسابقات: نواک جوکوویچ با ۱۳ پیروزی
بیشترین تعداد حضور: ژیل سیمون و فلیسیانو لوپز با ۹ حضور
مسن‌ترین قهرمان: راجر فدرر با ۳۶ سال و ۲ ماه و ۷ روز
جوان‌ترین قهرمان: اندی ماری با ۲۳ سال و ۴ ماه و ۲۶ روز

مسترز شانگهای ۲۰۱۸

امسال دهمین دوره از رقابت‌های مسترز شانگهای برگزار خواهد شد. در این دوره، شماره ۱ تنیس جهان یعنی رافائل نادال به دلیل مصدومیت زانو در مسابقات حضور ندارد. در غیاب نادال، فدرر کهنه‌کار که مدافع عنوان قهرمانی مسابقات است، بخت نخست کسب جام به حساب می‌آید. بعد از فدرر سوییسی، نواک جوکوویچ به عنوان سید شماره ۲ در رقابت‌ها شرکت می‌کند. ستاره صربستانی دنیای تنیس که این روزها از آمادگی بالایی برخوردار است، در مسابقات باقی‌مانده از فصل ۲۰۱۸ امتیازی برای دفاع کردن ندارد و می‌تواند با قهرمانی در شانگهای خود را به صدر جدول نزدیک‌تر کند. پس از فدرر و جوکوویچ، خوان مارتین دل‌پوترو و الکساندر زورف به ترتیب بخت‌های سوم و چهارم قهرمانی به شمار می‌آیند. اندی ماری بریتانیایی نیز به دلیل مصدومیت از کلیه رقابت‌های باقی‌مانده از فصل ۲۰۱۸ کناره‌گیری کرد و در این دوره حضور نخواهد داشت.

اسامی تنیس‌بازهایی که پیش از شروع تورنمنت از حضور در مسابقات انصراف داده‌اند:

رافائل نادال (جایگزین: الکس دی‌مینور)
گریگور دیمیتروف (جایگزین: آندریاس سپی)
داوید گوفن (جایگزین: ژرمی شاردی)
جان ایزنر (جایگزین: روبین هاسه)
فیلیپ کولشرایبر (جایگزین: میشا زورف)
لوکا پویی (جایگزین: پیتر گویوفچیک)
فرناندو ورداسکو (جایگزین: ماکسیمیلیان مارترر)

جداول قرعه‌کشی مسترز شانگهای ۲۰۱۸ (در طول مسابقات به‌روز می‌شوند)

جدول بخش انفرادی

جدول بخش دونفره

مویا: عجله‌ای برای بازگشت نداریم، اولویت ما سلامتی نادال است.


تنیسفا: کارلوس مویا مربی رافائل نادال در مصاحبه با خبرگزاری EFE اسپانیا درباره وضعیت سلامتی شاگردش صحبت کرد.

مویا با بیان اینکه نادال در وضعیت خوبی قرار دارد گفت که تنیس‌باز اسپانیایی از هفته آینده تمرینات خود را در زمین آغاز خواهد کرد.

او اظهار داشت: «عجله‌ای برای بازگشت نداریم‌. رافا در حال حاضر تمرینات بدنسازی خود را پیگیری می‌کند. ترجیح می‌دهیم قدم به قدم پیش برویم. وضعیت زانوی نادال زمان بازگشت را مشخص خواهد کرد.»

مویا با تأکید براینکه سلامتی نادال در اولویت قرار دارد اظهار امیدواری کرد که او بتواند در مسابقات مسترز پاریس به میادین بازگردد. با این‌حال مویا ابراز داشت که اگر اوضاع مطابق انتظار پیش نرود، تنیس‌باز اسپانیایی امسال در هیچ مسابقه‌ای حضور نخواهد یافت.

پیش‌تر، تونی، عموی نادال گفته بود که برادرزاده‌اش پس از مسابقات آزاد امریکا به او گفته که دیگر از مصدومیت و دردکشیدن خسته شده است.

رافائل نادال حدود یک ماه پیش در جریان دیدار با خوان مارتین دل‌پوترو در مرحله نیمه‌نهایی آزاد آمریکا از ناحیه زانو مصدوم شد. این مصدومیت موجب کناره‌گیری او از رقابت‌های دیویس کاپ، پکن و شانگهای گردید.

قهرمانی تیم اروپا در مسابقات لیور کاپ 2018


تنیسفا: تیم اروپا با شکست ۱۳ بر ۸ تیم جهان به عنوان قهرمانی مسابقات تنیس لیور کاپ ۲۰۱۸ رسید.

در روز سوم و پایانی مسابقات لیور کاپ، تیم اروپا پس از پیروزی الکس زورف تنیس‌باز آلمانی برابر کوین اندرسون از افریقای جنوبی، موفق شد با نتیجه ۱۳ بر ۸ تیم جهان را شکست دهد.

پیش از این دیدار راجر فدرر با شکست جان ایزنر در سه ست، تیم اروپا را در آستانه پیروزی قرار داده بود.

با پیروزی زورف برابر اندرسون و مسجل شدن قهرمانی اروپا، دیدار جوکوویچ و کیریوس که قرار بود پس از این دیدار انجام شود لغو شد.

تیم اروپا سال گذشته در اولین دوره مسابقات در جمهوری چک نیز جام قهرمانی را به خود اختصاص داده بود. زورف و فدرر تنها نفراتی از بین اعضای تیم اروپا بودند که در هر دو دوره شرکت داشتند.

بیورن بورگ، کاپیتان اروپایی‌ها پس از قهرمانی تیمش گفت: «این هفته مورد علاقه‌ی من در طول سال است. به تیم‌ام افتخار می‌کنم. می‌دانستیم که شکست دادن تیم جهان با کاپیتانی جان مک‌انرو دشوار خواهد بود. او تیم فوق‌العاده‌ای داشت.»

مک‌انرو نیز گفت: «به تیم اروپا تبریک می‌گویم. تلاش فوق‌العاده‌ای کردند و مسابقات بسیار هیجان‌انگیز بود. به بچه‌های خودم هم افتخار می‌کنم؛ روحیه دوستی و رفاقت بین‌شان بی‌نظیر بود. سال آینده دیگر قهرمان خواهیم شد!»

مسابقات تیمی لیور کاپ از سال گذشته با ابتکار راجر فدرر راه‌اندازی شد. این مسابقات که جنبه غیررسمی دارد هر ساله پس از مسابقات آزاد آمریکا در قالب دو تیم «اروپا» و «جهان» برگزار می‌گردد. سال آینده شهر ژنو در سوییس میزبان لیور کاپ خواهد بود.

نتایج مسابقات لیور کاپ ۲۰۱۸

روز اول
بازی اولگریگور دیمیتروف – فرانسیس تیافو

نتیجه: ۴-۶ ۱-۶ (برنده تیم اروپا)

بازی دوم

کایل ادموند – جک ساک

نتیجه: ۶-۱۰ ۷-۵ ۴-۶ (برنده تیم اروپا)

بازی سوم

داوید گوفن – دیگو شوآرتزمن

نتیجه: ۹-۱۱ ۶-۴ ۴-۶ (برنده تیم اروپا)

بازی چهارم

اندرسون/ساک – فدرر/جوکوویچ

نتیجه: ۶-۱۰ ۳-۶ ۷-۶ (برنده تیم جهان)

روز دوم
بازی اول

الکساندر زورف – جان ایزنر

نتیجه: ۷-۱۰ ۶-۷ ۶-۳ (برنده تیم اروپا)

بازی دوم

راجر فدرر – نیک کیریوس

نتیجه: ۲-۶ ۳-۶ (برنده تیم اروپا)

بازی سوم

کوین اندرسون – نواک جوکوویچ

نتیجه: ۶-۱۰ ۷-۵ ۶-۷ (برنده تیم جهان)

بازی چهارم

کیریوس/ساک – دیمیتروف/گوفن

نتیجه: ۴-۶ ۳-۶ (برنده تیم جهان)

روز سوم
بازی اول

ایزنر/ساک – فدرر/زورف

نتیجه: ۹-۱۱ ۶-۷ ۶-۴ (برنده تیم جهان)

بازی دوم

راجر فدرر – جان ایزنر

نتیجه: ۷-۱۰ ۶-۷ ۷-۶ (برنده تیم اروپا)

بازی سوم

الکساندر زورف – کوین اندرسون

نتیجه: ۷-۱۰ ۵-۷ ۷-۶ (برنده تیم اروپا)

گالری عکس‌های مسابقات لیور کاپ ۲۰۱۸

قهرمانی شاهین خالدان در بخش دونفره مسابقات فیوچرز ترکیه


تنیسفا: شاهین خالدان، ملی‌پوش تنیس ایران و وادیم الکسینکو از اوکراین، عنوان قهرمانی مسابقات فیوچرز ترکیه در بخش دونفره را از آن خود کردند.

در ۲۸ـمین هفته از مسابقات ۱۵۰۰۰ دلاری فیوچرز ترکیه که در شهر آنتالیا برگزار شد، تیم شاهین خالدان و وادیم الکسینکو موفق شد در فینال رقابت‌ها با شکست کیریل کیواتسف و دمیتری میاکوف از روسیه، جام قهرمانی مسابقات را بالای سر ببرد. (نتیجه: ۱-۶ ۳-۶)

این نخستین قهرمانی خالدان در بخش دونفره مسابقات فیوچرز بود‌.

در این دوره از مسابقات، تنیس‌بازانی از ۲۱ کشور جهان حضور داشتند.

گفتنی است این بازیکن ۲۸ ساله اصفهانی در هفته‌ی ۲۹ـم از رقابت‌های فیوچرز نیز در جدول اصلی حاضر خواهد بود.

مسابقات لیور کاپ ۲۰۱۸؛ فدرر و جوکوویچ هم‌تیمی می‌شوند.


تنیسفا: دومین دوره‌ از رقابت‌های تیمی «لیور کاپ» از تاریخ ۳۰ شهریور ماه ۹۷ به مدت سه روز در شهر شیکاگوی آمریکا برگزار می‌شود. این مسابقات بین دو تیم «جهان» و «اروپا» و بر روی زمین‌های هارد داخل سالن انجام می‌گیرد. راجر فدرر، نواک جوکوویچ و تعدادی از ستارگان تنیس جهان در این مسابقات حضور دارند.

پس از موفقیت چشم‌گیر نخستین دوره از مسابقات لیور کاپ که سال گذشته در شهر پراگ پایتخت جمهوری چک برگزار شد، دومین دوره این رقابت‌ها از روز جمعه به مدت سه روز در شهر شیکاگو انجام می‌شود. در دوره اول، تیم اروپا موفق شد با غلبه بر تیم جهان به مقام قهرمانی مسابقات دست یابد. هم‌تیمی شدن فدرر و نادال در تیم «اروپا» و قرار گرفتن این دو رقیب همیشگی در یک سمت زمین، یکی از اصلی‌ترین دلایل موفقیت این رقابت‌ها در سال اول بود. در دوره دوم اما جوکوویچ جای نادال را گرفته است و حالا فدرر و جوکوویچ که همیشه در میادین بزرگ رقیب هم بوده‌اند، قرار است برای اولین بار در کنار هم بازی کنند.

مسابقات لیور کاپ به افتخار راد لیور، اسطوره‌ی استرالیایی تنیس جهان نام‌گذاری شده است‌. لیور در دوران ورزشی خود ۱۱ قهرمانی گرند اسلم به‌دست آورد و در سال ۱۹۶۱ به جایگاه نخست تنیس جهان رسید.

راد لیور، اسطوره استرالیایی تنیس جهان

مسابقات لیور کاپ هر ساله دو هفته پس از گرند اسلم آزاد آمریکا برگزار خواهد شد. با این توضیح که در سال‌هایی که بازی‌های المپیک برگزار شود، این رقابت‌ها انجام نخواهد گرفت. لیور کاپ جنبه غیررسمی دارد و فاقد امتیازات رنکینگ است.

نشان مسابقات لیور کاپ

در این مسابقات، ۶ بازیکن از بهترین‌ تنیس‌بازهای قاره «اروپا» و ۶ بازیکن از بهترین‌ بازیکنان سایر نقاط «جهان»در قالب دو تیم «اروپا» و «جهان» با یک‌دیگر به رقابت خواهند پرداخت. در طی ۳ روز مسابقات، ۱۲ مسابقه شامل ۹ بازی انفرادی و ۳ بازی دونفره انجام خواهد شد.

دو تن از اسطوره‌های تنیس نیز به عنوان کاپیتان/مربی دو تیم را همراهی خواهند کرد. در نخستین دوره، بیورن بورگ از سوئد و جان مک‌انرو از آمریکا، به ترتیب هدایت تیم‌های اروپا و جهان را برعهده داشتند. این دو رقیب قدیمی تا پایان سومین دوره‌ از مسابقات نیز در سمت‌های خود باقی خواهند ماند.

بازیکنان حاضر در دومین دوره از مسابقات لیور کاپ

تیم اروپا، قهرمان لیور کاپ ۲۰۱۷

مجموعه چندمنظوره «یونایتد سنتر» در شهر شیکاگو آمریکا میزبان دومین دوره از رقابت‌های جام لیور خواهد بود. لازم به ذکر است این مسابقات در زمین‌های سرپوشیده برگزار خواهد شد.

نمایی از محل برگزاری بازی‌ها

شیوه برگزاری و قوانین مسابقات لیور کاپ

نحوه انتخاب بازیکنان

۴ نفر از ۶ بازیکن حاضر در هر تیم بر اساس اولین رده‌بندی جهانی که پس از مسابقات گرند اسلم ویمبلدون منتشر می‌شود، جواز حضور در مسابقات را کسب خواهند کرد. دو بازیکن باقی‌مانده نیز توسط کاپیتان‌های هر تیم پس از مسابقات گرند اسلم آزاد آمریکا انتخاب می‌شوند.

فرمت بازی‌ها

۱- مسابقات طی ۳ روز (جمعه، شنبه و یک‌شنبه) صورت می‌گیرد. مسابقات روزهای جمعه و شنبه در دو بخش روز و شب و بازی‌های روز یک‌شنبه تنها در بخش روز انجام خواهد گرفت. در هر روز، ۴ مسابقه شامل ۳ مسابقه‌ی انفرادی و ۱ مسابقه‌ی دونفره برگزار خواهد شد.

۲- تمام بازی‌ها به صورت ۳ سته انجام می‌شود و در صورت کشیده شدن بازی به ست پایانی، یک «تایبریک ۱۰ امتیازی» پیروز مسابقه را مشخص خواهد کرد.

۳- هر بازیکن در طول ۲ روز حداقل در یک دیدار انفرادی بازی خواهد کرد و هیچ بازیکنی در طول ۳ روز بیش از دو مرتبه در رده انفرادی رقابت نخواهد کرد.

۴- حداقل ۴ نفر از بازیکنان هر تیم باید در مسابقات دونفره به میدان بروند و هر ترکیب دونفره‌ای نیز تنها یک مسابقه می‌تواند انجام بدهد.

۵- هر برد در روز اول، یک امتیاز، در روز دوم، دو امتیاز و در روز سوم، سه امتیاز خواهد داشت. هر تیم حداکثر می‌تواند ۲۴ امتیاز کسب کند. تیمی که زودتر به امتیاز ۱۳ برسد، قهرمان خواهد شد.

۶- در صورتی که در پایان روز سوم دو تیم در امتیاز ۱۲ مساوی شوند، یک دیدار دونفره نهایی، سرنوشت قهرمان مسابقات را تعیین خواهد کرد. ست‌شماری در این مسابقه مانند سایر بازی‌ها خواهد بود.

۷- ترکیب بازی‌های هر روز، به روش منحصربه‌فردی مشخص می‌شود. در روز اول، کاپتان‌های هر دو تیم اسامی بازیکنان مورد نظر خود برای بازی‌های آن روز را بر روی کارت نوشته و در اختیار سرداور مسابقه قرار می‌‌دهند و ترکیب‌ بازی‌ها طی مراسمی در زمین مسابقه آشکار خواهد شد. اما در روزهای دوم و سوم، یکی از دو کاپیتان باید صبح روز مسابقه بازیکنان منتخبش را به کاپیتان تیم روبرو معرفی کند تا او بر اساس آن بازیکنان مورد نظر خود را انتخاب کند. جان مک‌انرو به عنوان کاپیتان تیم میزبان این امتیاز را دارد که مشخص کند در کدام روز می‌خواهد از این حق استفاده کند.

ترکیب تیم‌ها در دومین دوره از مسابقات لیور کاپ

تیم اروپا:

نواک جوکوویچ
راجر فدرر
الکساندر زورف
گریگور دیمیتروف
داوید گوفن
کایل ادموند
ژرمی شاردی (بازیکن جایگزین)

تیم جهان: 

کوین اندرسون
جان ایزنر
نیک کیریوس
جک ساک
فرانسیس تیافو
دیگو شوآرتزمن
نیکولاس هاری (بازیکن جایگزین)

راه‌یابی تیم‌های کرواسی و فرانسه به فینال مسابقات دیویس کاپ 2018


تنیسفا: تیم‌های کرواسی و فرانسه حریف یک‌دیگر در فینال مسابقات دیویس کاپ ۲۰۱۸ شدند.

در دور نیمه‌پایانی مسابقات تنیس جام دیویس ۲۰۱۸ در گروه جهانی، تیم‌های کرواسی و فرانسه به ترتیب با شکست تیم‌های آمریکا و اسپانیا به فینال رقابت‌ها راه یافتند. این رقابت‌ها از ۱۴ تا ۱۶ ماه سپتامبر در دو شهر زادار و لیل برگزار شد.

کرواسی-آمریکا

در این مسابقات که به میزبانی کرواسی و بر روی زمین‌های خاک در شهر زادار برگزار شد، تیم کرواسی توانست با نتیجه ۲-۳ از سد آمریکا بگذرد و برای دومین بار در سه سال گذشته راهی فینال رقابت‌ها شود. تیم کرواسی هم‌چنین روند شکست‌ناپذیری خود مقابل تیم آمریکا را حفظ کرد و ۵ـمین پیروزی متوالی خود برابر این تیم را به‌دست آورد.

در روز نخست، برنا چوریچ و مارین چیلیچ به ترتیب با غلبه استیو جانسون و فرانسیس تیافو ۲ پیروزی ارزشمند را برای کرواسی به‌دست آوردند تا شطرنجی‌پوشان در یک قدمی صعود به فینال قرار بگیرند.

اما در روز دوم که بازی دونفره انجام گرفت، مایک برایان و رایان هریسون توانستند در یک ماراتن ۵ سته که ۴ ساعت و ۴۱ دقیقه به طول انجامید، مقابل ایوان دودیگ و ماته پاویچ به برتری برسند و امید آمریکا را برای رسیدن به فینال زنده نگه دارند.

در روز سوم و پایانی، سم کوئری ستاره آمریکایی‌ها بود و با خلق یک شگفتی مارین چیلیچ کروات را ۳ بر یک شکست داد تا سرنوشت این مصاف حساس، در دیدار پنجم و پایانی رقم بخورد.

دیدار آخر بین برنا چوریچ و فرانسیس تیافو، دو ستاره نسل آینده تنیس برگزار شد و در پایان چوریچ موفق شد در ۵ ست تیافوی ۲۰ ساله را شکست دهد و کرواسی را به فینال مسابقات جام دیویس ۲۰۱۸ برساند.

آمریکا ۲ – کرواسی ۳
روزدیدار اولدیدار دوم
اول برنا چوریچ – استیو جانسون
۶-۳ ۷-۶ ۶-۴
مارین چیلیچ – فرانسیس تیافو
۷-۶ ۶-۳ ۶-۱
دوم – دونفرهبرایان/هریسون – دودیگ/پاویچ
۷-۶ ۶-۷ ۱-۶ ۷-۶ ۷-۵
سوممارین چیلیچ – سم کوئری
۶-۴ ۶-۳ ۷-۶ ۶-۷
برنا چوریچ فرانسیس تیافو
۶-۳ ۶-۱ ۶-۷ ۶-۱ ۶-۷

فرانسه-اسپانیا

دیدار تیم‌های فرانسه و اسپانیا به میزبانی کشور فرانسه و در شهر لیل برگزار گردید. تیم فرانسه در این مسابقات موفق شد با نتیجه ۲-۳ تیم اسپانیا را شکست دهد و برای دومین سال پیاپی به فینال دیویس کاپ صعود کند. گفتنی است رافائل نادال اسپانیایی که قرار بود تیمش را در مرحله نیمه‌نهایی همراهی کند، به دلیل مصدومیت نتوانست در این رقابت‌ها حضور پیدا کند. فرانسه با این برد، دومین برد متوالی خود برابر اسپانیا را کسب نمود.

 در روز نخست، ابتدا بنوآ پر موفق شد پابلو کارنیو بوستا از اسپانیا را شکست دهد و در دیدار دوم، لوکا پویی فرانسوی در یک نبرد پایاپای و ۵ سته برابر روبرتو باتیستا آخوت به برتری دست یافت تا فرانسه تنها یک برد با پیروزی فاصله داشته باشد.

در روز دوم که نبرد بازیکن‌های باتجربه در بخش دونفره بود، تیم فرانسه با بازی دو تنیس‌باز کهنه‌کار خود یعنی ژولین بنتو و نیکولاس ماهوت برابر مارسل گرانویرز و فلیسیانو لوپز به پیروزی ۰-۳ دست یافت تا صعود فرانسه به فینال جام دیویس قطعی شود. بنتو ۳۶ ساله که در مسابقات آزاد آمریکا از دنیای تنیس کناره‌گیری کرده بود، به دعوت یانیک نوا، کاپتان تیم فرانسه در این مسابقات حضور یافت و به این ترتیب با یک پیروزی ارزشمند با میادین خداحافظی کرد.

در روز سوم، دو دیدار انفرادی که جنبه تشریفاتی داشت برگزار شد و آلبرت راموس-وینولاس و مارسل گرانویرز هر دو در سوپرتایبریک موفق شدند ریشار گسکه و نیکولاس ماهوت را شکست دهند.

اسپانیا ۲ – فرانسه ۳
روزدیدار اولدیدار دوم
اول بنوآ پر – پابلو کارنو بوستا
۶-۰ ۶-۱ ۷-۵
لوکا پویی – روبرتو باتیستا آخوت
۶-۴ ۲-۶ ۶-۴ ۷-۶ ۳-۶
دوم – دونفرهبنتو/ماهوت – گرانویرز/لوپز
۷-۶ ۶-۴ ۶-۰
سومریشار گسکه – آلبرت راموس وینولاس
۱۴-۱۲ ۶-۴ ۱-۶
مارسل گرانویرز نیکولاس ماهوت
۱۳-۱۱ ۶-۳ ۶-۷

 

به این ترتیب دیدار فینال مسابقات جام دیویس کاپ ۲۰۱۸ بین تیم‌های فرانسه و کرواسی برگزار خواهد شد. این مسابقات از تاریخ ۲۳ تا ۲۵ نوامبر (۲ تا ۴ آذر ماه ۱۳۹۷) به میزبانی کرواسی انجام خواهد گرفت. لازم به ذکر است که این مسابقات، آخرین دوره از رقابت‌های دیویس کاپ با فرمت فعلی خواهد بود و از سال ۲۰۱۹ «جام جهانی تنیس» جایگزین مسابقات گروه جهانی خواهد شد.

متس ویلاندر: سطح بازی جوکوویچ از فدرر و نادال هم بالاتر است


تنیسفا: متس ویلاندر، تنیس‎‌باز سابق و کارشناس شبکه تلویزیونی یورو اسپرت معتقد است سطح بازی نواک جوکوویچ از راجر فدرر و رافائل نادال هم بالاتر است.

متس ویلاندر، تنیس‌باز بازنشسته سوئدی و دارنده ۷ عنوان گرند اسلم در مصاحبه با روزنامه فرانسوی لِکیپ، به تمجید از نواک جوکوویچ صربستانی پرداخت. وی در مورد قیاس جوکوویچ با دیگر قهرمانان جهان اظهار داشت: «جوکوویچ آن زرق و برق قهرمانان بزرگ را ندارد، اما احتمالاً بالاترین سطح ممکن از بازی را ارائه می‌دهد. حتی بهتر از نادال و فدرر؟ احتمالاً. به‌دلیل آن‌که هیچ‌کس نمی‌تواند در بازی او را اذیت کند و تحت فشار بگذارد. این‌که او قادر است بازی دشواری چون تنیس را به یک بازی ساده تبدیل کند، باورکردنی نیست. تمام این‌ها را بدون انجام کارهای پیچیده و با کم‌ترین ریسک انجام می‌دهد.»

ویلاندر با اشاره به اینکه ضعفی در بازی جوکوویچ وجود ندارد ادامه داد: «به تعبیری او یک دیوار انسانی است. نمی‌توانید در او نفوذ کنید. او بهترین ورزشکاری است که تنیس تاکنون شناخته و یکی از بهترین‌های ورزش جهان است. جوکوویچ را هم‌تراز با محمد علی قرار می‌دهم. یوسین بولت را نیز می‌توان به این طبقه‌بندی اضافه کرد.»

جوکوویچ هفته گذشته با شکست خوان مارتین دل‌پوترو در فینال مسابقات آزاد آمریکا، ۲ـمین عنوان گرند اسلم خود را در رقابت‌های این فصل به‌دست آورد و تعداد جام‌های گرند اسلمش را به عدد ۱۴ رساند‌. او امسال در ویمبلدون نیز به قهرمانی رسید.

رییس باشگاه رئال مادرید: دوست دارم نادال جانشین من شود.


تنیسفا: فلورنتینو پرز رییس ۷۲ ساله‌ی باشگاه رئال مادرید علاقه‌مند است رافائل نادال در آینده جانشین او شود.

پرز که از سال ۲۰۰۰ و طی دو دوره (۲۰۰۰ – ۲۰۰۶ و ۲۰۰۶ تاکنون) ریاست باشگاه رئال مادرید را به عهده دارد، در جدیدترین اظهار نظر خود گفته: «نادال گزینه فوق‌العاده‌ای برای ریاست رئال مادرید است. او یکی از بهترین سفیران ما در جهان است.»

مرد شماره یک تنیس جهان که از هواداران پروپاقرص «کهکشانی‌ها» به شمار می‌رود، در سال ۲۰۱۴ توسط پرز به عضویت افتخاری این باشگاه پرطرفدار اسپانیایی درآمد.

این برای اولین بار نیست که نام نادال برای تصدی مقام ریاست رئال مادرید مطرح می‌شود، خود او سال گذشته در همین باره گفته بود: «همه می‌دانند من عاشق فوتبال هستم و رئال مادرید تیم مورد علاقه‌ی من است. صحبت کردن درباره ریاست باشگاه در حال حاضر رویاپردازی است. اما اگر از من بپرسید می‌گویم بله دوست دارم روزی رییس باشگاه بشوم. اما در شرایط فعلی ما یک رییس خوب داریم و فکر نمی‌کنم باشگاه به من نیازی داشته باشد.»

گرچه نادال با حمایت پرز شانس خوبی دارد تا در آینده بر صندلی ریاست رئال مادرید تکیه بزند، اما برای این اتفاق قوانین باشگاه باید تغییر کند. چراکه بر اساس قوانین فعلی تنها اعضایی که حداقل ۲۰ سال سابقه عضویت در باشگاه را دارند می‌توانند نامزد پست ریاست شوند. این به معنی است که برای ریاست نادال یا قوانین باشگاه باید تغییر بکند و یا او باید تا سال ۲۰۳۱ منتظر بماند.

آمادگی ذهنی در تنیس: بخش دوم؛ سرسختی ذهنی (قسمت سوم)


تنیسفا: در ادامه مبحث سرسختی ذهنی به‌عنوان یک عامل روان‌شناختی مهم در رقابت‌های ورزشی مخصوصاً تنیس؛ در قسمت‌های گذشته به این امر پرداختیم که سرسختی ذهنی یک ویژگی ذاتی (ژنتیکی) و قابل توسعه (آموزش‌پذیر) است که تنیسور سطوح رقابتی را قادر می‌سازد به‌طور عمومی، نسبت به حریف، از عهده بسیاری از نیازها (مسابقه، تمرین، شیوه زندگی) که ورزش برای ورزشکار ایجاد می‌کند، بهتر برآید و به‌طور خاص؛ برتری بیشتری نسبت به حریف در داشتن اعتمادبه‌نفس، تمرکز و اطمینان تحت شرایط فشار از خود نشان دهد، مانند تنیس‌بازهای بازی‌برگردان. در ادامه نیز به ویژگی‌های روان‌شناختی این افراد و نقش مهم والدین، معلمان و مربیان در شکل‌گیری تفکر سرسختانه در دوران کودکی اشاره داشتیم.

تنیس‌بازهای سرسخت از مهارت‌های ذهنی (Mental Skills) استفاده می‌کنند

همان‌طور که در مطالب گذشته عنوان شد، قسمتی از سرسختی ذهنی اکتسابی بوده و می‌توان آن را آموخت و با تمرین پرورش داد. آموزش و تمرین مهارت‌های ذهنی، یکی از راه‌های مهم جهت حفظ و ارتقای سرسختی ذهنی ویژه تنیس‌بازهای سطوح رقابتی و حرفه‌ای است. همان‌طور که برای زدن یک ضربه فورهند یا سرویس مؤثر، یادگیری تکنیک و تمرین اهمیت ویژه‌ای دارد و برای اثربخشی بیشتر تکنیک‌ها از بدن‌سازی جهت تقویت عضلات درگیر در ضربه‌ها استفاده می‌شود، از لحاظ ذهنی نیز مهارت‌هایی وجود دارد که آموختنی بوده و نیاز به تمرین می‌باشد تا مانند یک عضله تقویت گردد و در مواقع لازم مورد استفاده قرار گیرد. مهارت‌های ذهنی ابزارهای ذهنی هستند که در موقعیت‌های گوناگون تمرین و مسابقه تنیس‌بازها را یاری کرده تا با آرامش و تمرکز، تصمیم درستی گرفته و با اطمینان ضربه درست و مؤثری را به توپ وارد کنند.

زدن ضربه سرویس و یا پاسخ به آن (ریترن) در تنیس از موقعیت‌های حساس مهم مسابقه محسوب می‌شود و نیازهای روان‌شناختی آن لحظه نیازمند ابزار ذهنی است که از مدت‌ها قبل آموخته و تمرین شده است تا در آن لحظه به کمک تنیس‌باز آید. از مهارت‌های ذهنی مؤثر می‌توان به تصویرسازی ذهنی، خودگویی، خودآگاهی، آرام‌سازی عضلانی، مهارت‌های کنترل افکار، مهارت‌های کنترل هیجان، تنظیم انگیختگی، مهارت‌های تمرکز و بازیافت تمرکز و … اشاره کرد.

در مطالب بعدی به توضیح هر یک از این مهارت‌ها خواهیم پرداخت.

مجدالدین مستعان
روان‌شناس ورزشی تیم‌های ملی در آکادمی ملی المپیک و پارالمپیک
مربی آمادگی ذهنی تنیس

بیشتر بخوانید: آمادگی ذهنی در تنیس: بخش دوم؛ سرسختی ذهنی (قسمت دوم)